De laatste speeldag van 't eerste seizoen VT&C Ladies


Zondag 3 april dames trioleague klasse 1C in IJsselmonde.

Tussen 7.45 en 8.00 uur verzamelen op de 32e verdieping van de Porthos. Gelukkig is het tegenwoordig licht rond deze tijd en komen de dames met een smile op het gezicht binnenvallen. Heel belangrijk de controle of iedereen zijn "lunchpakketje" heeft meegenomen. Jaren geleden in de ereklasse bestelden we nog gewoon een broodje. Tegenwoordig gaan er heel wat mailtjes over en weer, over wat er allemaal meegenomen gaat worden en door wie.  Zo is er al een oreotaart meegenomen naar de bowling in Eindhoven en spiesjes (kaas, worstje, augurkje) naar Breda. Deze keer hadden we sponsor Klaas zo ver gekregen om zijn overheerlijke gehaktballetjes te maken. Gelukkig had hij dit keer tijd om ze maken en op vrijdag te brengen. Dus een bakje met heerlijke gehaktballetjes stonden al klaar. Beetje mosterd met lepeltje mee om het af te maken. Vanwege drukte had Giselle dit keer niets meegenomen maar eerlijkheid dient te zeggen dat we de afgelopen trioleagues heerlijke frambozenmuffins hebben gegeten met creamcheese icing (recept op te vragen bij Giselle, de moeite waard!!). Lindy had deze keer luchtige cake gebakken, die we snel moesten eten omdat het zo luchtig was. Ook een aanrader en recept bij Lindy te krijgen. Esther had haar beroemde kaasjes, worstjes en paprikaatjes meegenomen. De teamcaptain dit keer had de Lidl leeggekocht en paaseitjes en jellybeans meegenomen.
Na de koffie en de thee op weg naar IJsselmonde. Onderweg nog even een herenteam ingehaald, wat reden die langzaam zeg! De tijd gaat snel als het gezellig is in de auto. Gelukkig zorgde tomtom ervoor dat we de vooral niet de kortste route namen naar IJsselmonde. Aangekomen nog wat koffie erin en aan de bak. Het was een hele relaxte dag. We konden niet degraderen en ook niet promoveren. Dus gewoon lekker gebowld. Noemenswaardig is onze dikke winst met 436 tegen 427, en de 6 punten in de laatste game van dik 620. Giselle was al iets te veel met haar gedachten in Portland (zijn we jaloers op) en had wat moeite met de banen. Lindy had alle vertrouwen in haar nieuwe bal en gooide heel constant tussen de 190 en 195. Esther en Annemiek probeerden elke keer opnieuw hun "oude" nivo van jaren geleden te halen. Dit met wisselend succes. Alles bij elkaar een hele leuke gezellige dag. De terugweg hebben we zelf maar bepaald omdat we tomtom niet vertrouwden en dat was inderdaad veel sneller. Volgend jaar gaan we gewoon door met de trioleague. Natuurlijk hopen we wel op nieuwe shirts die ons figuur iets meer flatteren.

Aanvullende gegevens